شیخ صدوق با سند خویش از حضرت امیرالمومنین علی بن ابیطالب و حضرت رسول اکرم محمد مصطفی (علیهماالسلام) حدیث طولانی ذکر کرده که در آن در پاسخ پرسش هایی از یهودیان فرمود:

و اما نماز عصر؛ این نماز در ساعتی است که جناب آدم ابوالبشر در آن ساعت از درخت ممنوعه تناول نمود و حق تعالی وی را از بهشت برین اخراج کرد؛ لذا پروردگار متعال به ذریّه او امر کرد تا روز قیامت در این ساعت نماز عصر را بخوانند و من این نماز را برای امت خود برگزیدم و این نماز محبوب‌ترین نمازها نزد حق متعال بوده و مرا وصیت و سفارش به حفظش کرده که از بین نمازها آن را مراعات و مراقبت کامل نمایم.

و اما نماز مغرب در ساعتی است که حق تعالی توبه جناب آدم را در آن پذیرفت، و جناب آدم سه رکعت نماز در این فاصله خوانده یک رکعتش به خاطر لغزشی که از او صادر شد و یک رکعت دیگر به خاطر لغزش جناب حواء و یک رکعت هم به خاطر توبه‌ای که کرد.

پس حق تعالی این سه رکعت را بر امت من واجب نمود و این همان ساعتی است که در آن دعا مستجاب می گردد، چه آنکه پروردگارم به من وعده داده هر کسی که او را در این ساعت بخواند دعایش را مستجاب نماید...